Concussion (concussion, commotio cerebri) is a condition where there is a disturbed brain function due to a mechanical impact. This may be a blow, punch or blow to the head. At concussion is there is usually no direct injury to take on, for example, where an MRI or CT scan.

In approximately 10% of the cases, however, there is a small bleeding or bruising on. With a concussion (mild traumatic brain injury / mild traumatic brain injury) occurs in many cases a (short) memory loss and loss of consciousness (no more than 15 minutes). The heavier the concussion, the longer the memory- and loss of consciousness is.

The absence of findings on MRI or CT does not mean that there is no clear and recognizable symptoms. In some cases, symptoms may, just like after a whiplash associated disorder, even some time after the accident for the first time present.

Immediately after the accident, often the following occurs:

  • Headache
  • Nausea with or without vomiting
  • Dizziness
  • Blurred vision
  • Problems with finding the right words
  • Light- and sound sensitive
  • Difficulty with concentration
  • Balancing problems

Most of the people with a concussion is symptom free after a few weeks, However, a fair number of people (20-30%) continues with long lasting symptoms light down after traumatic brain injury (Heitger et al, 2009). For these persistent symptoms is often little understanding, both doctors and in the environment of the patient. Bij de patiënt zelf is er vaak sprake van vertwijfeling.

Er bestaat echter een vrij goed omschreven diagnose voor deze symptomen en er kan gesproken worden van een post-concussie syndroom (PCS). Er zijn verschillende definities van PCS; de meest gangbare is die van de Wereldgezondheid Organisatie Internationale Classificatie van Ziektes (ICD-10).

Hierin staat PCS gedefinieerd als aanwezigheid van drie of meer van de volgende symptomen, ontstaan na licht traumatisch hersenletsel:

  • Headache
  • Dizziness
  • Nausea
  • Fatigue
  • Easily irritated
  • Insomnia
  • Concentratie moeilijkheden
  • Memory problems

Het gebruik van deze criteria voor het vaststellen van PCS is 6 maal zo nauwkeurig als het gebruik van de definitie in de DSM IV (Leddy et al, 2012). Dit verklaart enigszins waarom er zoveel verwarring bestaat over dit klachtenpatroon: niet iedereen hanteert dezelfde definities en niet alle definities zijn even nauwkeurig (Brock et al, 2013).

In recent years quite done some research on the predictability of developing PCS. From various studies is that falls within a week of the accident to determine whether there is increased risk of development of PCS is. Opvallend is dat hier door de meeste medici geen enkele aandacht aangegeven wordt. Eenvoudige testen voor de oogmotoriek en oog-hand coördinatie blijken hiervoor het meest sensitief te zijn.

Psychometrische evaluatie (meten van persoonlijke kenmerken en eigenschappen) is daarentegen weinig voorspellend (Heitger et al 2007). Verstoring van de oogsprong- en oogvolgbewegingen correleerde sterker met symptomen in het dagelijks leven dan neuropsychologische testen (Heitger et al, 2009).

Ook blijkt bij PCS de blikstabiliteit verminderd, duidend op problemen met balans/evenwicht (Murray et al, 2014) en lichaamshouding controle (King et al,2014).
Naast verstoring van oogmotoriek blijkt dat bij PCS er sprake is van verminderde blikstabiliteit, duidend op onderliggende vestibulaire problematiek (Murray et al, 2014) en verstoorde posturale controle (King et al, 2014).

Verschillende studies benadrukken dan ook het belang van vestibulaire rehabilitatie in het herstel van PCS (Gurley et al, 2013; Alsalaheen et al, 2013) juist ook in de lastige gevallen (Makdissi et al, 2013).

Er kan na een hersenschudding verstoring van autonome functies optreden (Blake et al, 2014; Leddy en Winter, 2013; Len en Neary, 2011; Leddy et al, 2007; Gall et al, 2004) en leiden tot verergering van klachten als gevolg van aerobe inspanning. Mogelijk met lange en korte termijn gevolgen in het brein zelf. Veranderingen van de glucose voorziening, bloedcirculatie, het functioneren van mitochondriën ( ‘energiefabriekjes’ van elke lichaamscel) en het ontstaan van letsel aan de axonen (uitlopers van de zenuwen) (Gizza en Hovda, 2001).

Tot slot vindt er bij PCS een verstoring plaats van het functioneren van immuuncellen (microglia) in het brein (Brock et al, 2013). Sommige voedingssupplementen lijken een gunstige invloed te kunnen hebben op het herstel van PCS (Petraglia et al, 2011; Theadom et al, 2013). Ook vasten en het overgaan op een ketogeen dieet kan van groot belang zijn bij het reduceren van de klachten (Watson et al, 2014).

Op dit moment is er nog niet een medische, nutritionele, chiropractische of fysiotherapeutische benadering die duidelijk superieur is het herstel bij PCS. Gezien de complexiteit van de problematiek is dit weinig verwonderlijk. Het is noodzakelijk om PCS te benaderen vanuit een generalistisch oogpunt (Brock et al, 2013).

Binnen de functionele neurologie is het streven om zoveel mogelijk van deze verschillende facetten mee te nemen in een op maat gemaakte gerichte behandeling. This will include the following items for PCS: oogmotorische training, vestibulaire rehabilitatie, nutritionele adviezen, graduele training van belastbaarheid, cognitieve training.

It may be important to perform spinal corrections, but may also be unilateral (unilateral) oefeningen gegeven worden.